Sütlaç, “sütlü aş” veya “sütlü pirinç” adları ile de tanınan ve Türk mutfağında bulunan birçok sütlü tatlı içerisinde en çok yapılanı ve tanınanıdır. Divan-ü Lügat-it Türk’te ‘Uwa’ olarak yapılan tarifi, “Pirinç pişirildikten sonra soğuk suya konur; sonra suyu süzülerek içerisine şeker atılır, soğukluk olmak üzere yenir” şeklindedir.  Başlıca malzemeleri pirinç, süt ve şekerdir.

sütlaç

Yıllar önce Isparta-Burdur taraflarından gelip kışı geçirmek üzere Aydın, Muğla gibi kışın ılıman geçtiği bölgelere giden Teke Yöresi Yörükleri arkalarında binlerce koyun ve develeri ile mola verirler ve bu mola yeri rivayetlere göre Büyük Menderes kıyılarında bir yerdir. O zamanlarda oralarda bol bol pirinç ekilirmiş. Hayvanlardan elde ettikleri süt ve pirinci ateşte pişirerek sütlü aş yapıp karınlarını doyururlarmış.

İtalyan mutfağına da giren sütlaç, Papa V. Pius’ın verdiği bir ziyafette üçüncü yemek olarak “Üzerine şeker ve tarçın serpilmiş Türk usulü sütlü pirinç” diye sunulmuştur Ayrıca, Batı ve Kuzey Avrupa ülkelerinin mutfağında bulunan sütlaç özellik İskandinavya ülkelerinde tarçın sosu veya kavrulmuş badem şekerleme kronatları ile garnitür edilerek sadece yılbaşında servis edilmektedir. Batı Avrupa ülkelerinde soğuk yanında daha çok üzerine meyve ezmesi ile de birlikte sıcak servis edilmektedir.